۱.۲۴.۱۳۹۱

سیا ابرانای

سیا ابرانای ، باد و بورانای ، ستاره دنه ای آسمان
 ترسم ورگ دکه می کولامانای ، وای می بوزانای ، می گوسندان
 کی تموم بونه ای زمستانای ، باد و بورانای ، ورف و طوفان
 آفتاب وتابه سبز چاکانای ، کوه و کامانای ، دشت و دامان
 سورخه گول در بیه در بهارانای ، مع مع بزنن می وراکان
در کمین درن وشنه ورگانای ، ترسم آخر ببم بی مزد چوپان
 می بوزاکانای ، می گوسندانای ، می وراکان
خودا می کولامه شب بگیته ، جور کلهتانه ورف دگیته ، بوز گالشه دل غم بگیته
می دیل تور آبو ای خودا جان ، کی خانه بشون ای زمستان ، آتش وگیره جان ورگان
 خودا تو بدار می بوزاکانای ، می گوسندانای ، می وراکان

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر